Condoleanceregister van

Biografie

Rouwkaart

Uitvaartdatum: 11 januari 2021

De Eucharistieviering zal in besloten kring plaatsvinden op maandag 11 januari om 13.30 uur in de Sint Josephkerk, Rozenstraat 20 te Zeist.

Aansluitend zal Rob worden begraven bij zijn ouders op de Begraafplaats Zeister Bosrust, Woudenbergseweg 46 te Zeist.

10 steunbetuigingen voor “Rob Duetz”

  1. Arie van Someren

    Beste familie en andere nabestaanden van Rob Duetz,
    Gecondoleerd met het verlies van jullie broer en oom.
    heel veel sterkte de komende tijd.

    Hartelijke groet,
    Arie van Someren

  2. Beste familie van Rob,

    Van harte gecondoleerd met het overlijden van Rob. In mijn tienerjaren heb ik Rob mogen ontmoeten na afloop van een H. Eucharistieviering, waarbij ik misdienaar was, bij een algemene ledendag voor de Vereniging voor Latijnse Liturgie (ongeveer 25 jaar geleden) in mijn dorpsparochie in Maarssen. Hij vertelde op dat moment over de CRK-dag die binnenkort gehouden zou worden en hij vroeg mij of ik zou willen assisteren als misdienaar. Dit moment zou later blijken het startpunt te zijn van een jarenlange vriendschap waarbij hij ook een huisvriend werd voor het gezin waarin ik ben opgegroeid.
    In mijn tienerjaren heeft mij meerdere malen op sleeptouw genomen naar processies in Sittard, Roermond en Kevelaer en mocht ik ook af en toe mee-assisteren tijdens een viering in de St. Catherinakathedraal. In die jaren heeft hij ook mijn blik over de Kerk verruimd en veel verteld over de Katholieke Kerk van zijn jeugd, de Kerk tijdens het Tweede Vaticaans Concilie, de polarisatie die in Nederland ontstond etc., maar juist ook wat het geloof voor hem betekende. Ook nadat ik op liturgisch vlak een stap terug nam, ging studeren, werken etc. heb ik altijd contact met Rob blijven houden.
    Een aantal jaren geleden zocht ik Rob samen met mijn moeder op in Zeist toen ik net mijn rijbewijs had gehaald (wat laat, maar toch…). Hij was bezig met opruimen van spullen bij zijn toenmalige huis aan de Pauw van Wieldrechtlaan in Zeist en zat in zijn tuin bij te komen van zijn activiteiten. Het bezoek was onverwachts en hij excuseerde zich voor de hoeveel spullen etc. ‘Nee Rob, jij hoefde je ten opzichte van mij nooit te excuseren’.

    Ben Rob zeer dankbaar voor wat hij in mijn leven heeft betekent, voor de gezelligheid die hij bracht als hij in Maarssen op bezoek was en dat hij mag uitrusten van al het goede werk wat hij heeft verricht. Dat hij mag rusten in vrede!

    Veel sterkte toegewenst!

    Met vriendelijke groet,

    Nico Verhoef

    Buitenweg 148
    3602 PW Maarssen
    m. 0645612281

  3. Lars Ruben Maintz

    Ik zag hem een aantal keren als acoliet bij de Tridentijnse Mis in de Sint-Willibrordkerk in Utrecht van het Priesterbroederschap Sint-Pius X. Moge hij rusten in de vrede van de Heer.

    Groeten van Lars Ruben Maintz

  4. Paul vsn Elst

    Waarde Familie,

    Dat ene vroeg ik van de Heer dat is mijn verlangen te zijn in het huis van de Heer alle dagen van mijn leven. Rob heeft altijd vreugde gevonden aan het kerkelijk leven in de traditie van zijn jeugdjaren en is altijd in deze traditie blijven staan. Zijn ongecompliceerde en haast kinderlijke Roomse blijheid in dienstbaarheid aan de liturgie gaf kleur aan zijn bestaan. In herinnering Rob, zijn talloze verhalen waarin het gemis van een levenspartner altijd onderhuids aanwezig was. In het volste vertrouwen dat zijn onbeantwoorde liefde uiteindelijk zijn voltooiing heeft gevonden in de handen van de Menslievende God, bid ik hem toe.

    Paul vsn Elst, Maarssen

  5. Pim Walenkamp

    Beste familie en andere nabestaanden van Rob Duetz,

    Van harte gecondoleerd met het overlijden van Rob Duetz, de altijd trouwe dienaar van de Heilige Mis. Bij vele CRK-dagen, symposia e.a. activiteiten was Rob vriendelijk en betrokken aanwezig als gelovige alsmede respectvol in zijn rol als akoeliet. In de dertig jaar dat ik hem zo gekend heb ( en ik regelneef, secretaris, voorzitter van het CRK mocht zijn) is het meerdere malen voorgekomen dat zich onverwachts iemand aandiende waarvoor dan geen kerkelijke kleding beschikbaar was. Niet getreurd, daar had Rob wel een oplossing voor. Rob, rust in vrede.

    Met vriendelijke groet,

    Pim Walenkamp
    secretaris, voorzitter CRK

  6. Tijdens mijn periode als plebaan in de st Catharina kathedraal heb ik vele malen met Rob samen mogen werken en vieren. Altijd was er sprake van elkaar ‘in het ootje nemen’. We hadden veel plezier. Zeker toen Rob melding maakte trotse bezitter te zijn van goedwerkende Revox bandrecorders. Ik kende deze van mijn vroegere werk bij de politie in Utrecht. Ik maakte er altijd grappen over dat Rob aan een recorder toch voldoende had en hij er wel een aan mij kon overdoen. Rob wilde daar nooit iets van horen en moest telkens weer smakelijk lachen als ik erover begon. Ik ben dankbaar Rob te hebben mogen kennen. Zijn opgewektheid, zijn geloof, zijn trouw, zijn liefde voor de liturgie zullen mij altijd bij blijven en mij dankbaar en met vreugde aan hem doen terugdenken. Beste Rob, rust zacht.
    pastoor Ton Huitink

  7. beste Familie Duetz,
    Onze Rob is zijn thuisreis begonnen. Ik zeg onze Rob, want in de Willibrordkerk was hij één van de onzen. Opvallend door lengte, soms totaal onberekend in zijn handelen als acolyth, soms mij tot wanhoop brengend als toenmalig rector van de Willibrord. Opvallend ook door zijn mildheid, incaseringsvermogen, en zijn inzet en vastberadenheid. Een man met een glimlach maar die mij ook een glimlach kon ontlokken. Samen deelden wij een hobby: dat wat klein is en op wieltjes loopt via rails. Samen deelden wij ook in de lof voor de Heer, die bij Rob altijd op de eerste plaats stond.
    Ik gedenk Rob in mijn gebeden en aan het altaar, waar hijzelf altijd als geziene gast verbleef.
    Sterkte bij het afscheid.
    Een markant figuur, zeker in mijn leven, wiens naam ik niet vergeet, maar wat belangrijker is wiens liefde voor de Heer ik altijd hoogschat.
    pastoor G.M.J van der Vegt, Nieuwegein

  8. Beste Familie Duetz,
    Verdrietig hebben wij het overlijden van “onze”Rob vernomen. Wij, het Acolythencollege Sint Michiel en Sint Rosa” van Sittard leerden Rob kennen als organisator van de acolythengroep uit Nederland die het Pausbezoek van Johannes-Paulus de 2e in Kevelaer mee ging opluisteren. Dat was in mei 1987 ; dat zou binnenkort 34 jaar geleden zijn.
    Sinds 1987 is Rob niet meer van onze zijde geweken. 3 dagen met Sint Rosa, het jaarfeest in de Basiliek, Kevelaer, Banneux en alle jubileumfeesten in Sittard; Hij was er altijd bij en zoals in de rouwbrief terecht staat : “kleurrijk en blijmoedig”. Bij zijn spullen moeten jullie onze verenigingsmedaille aantreffen waar hij zeer trots op was.
    Rob werd nooit kwaad. “ik ben altijd een klein misdienaartje gebleven” en daarmee was de discussie gesloten. Gedreven tot in detail om iedere Heilige Mis en processie zo plechtig mogelijk te laten verlopen. Want Onze Lieve Heer moest (vooral met wierook) alle lof en eer toegezwaaid krijgen. En dat gold ook voor al zijn heiligen in Nederland, België en Duitsland. De enige acolyth met een eigen uitrusting en geregeld ging na enkele dagen bij ons de telefoon omdat weer een of ander uitrustingsstuk of sleutelbos in Sittard, Banneux of Kevelaer was achtergebleven. Maar je had het er graag voor over want het was altijd een grote vreugde om hem in ons midden te hebben. Hij was gewoon prettig en ongecompliceerd gezelschap ondanks de vele malen dat wij weer ergens , als laatste, op hem hebben staan wachten. Er ging geen bijeenkomst voorbij of de 8 mei-beweging kreeg een veeg uit de pan; we lokten dat natuurlijk ook wel eens uit. Tegelijkertijd kon hij ook heel kritisch zijn op “zijn” katholieke kerk en met name over de seksuele leer van de kerk tijdens zijn jeugd.
    We hebben daar vol begrip samen over gepraat.
    We gingen heel fijn met elkaar om. Het was echt “onze” Rob en vaak werd in Sittard gevraagd of “die lange Hollander” er straks weer bij was. We gingen ook heel open met elkaar om want soms moesten we bij Rob de teugels ook een beetje strak houden. Rob was ook jarenlang onze “hoffotograaf” maar we hadden nog nooit een foto gezien. Dat had tot gevolg dat Rob op het einde van zijn bezoek aan Sittard het fotorolleje steeds moest inleveren en wij zelf de foto`s afdrukten. Spannend was ook altijd hoe Rob de wijn tijdens de bedevaart zou beoordelen. Meestal als zeer matig.

    Zijn leeftijd moest altijd een groot geheim blijven totdat deze paus kwam en die even oud was dan Rob zelf. En dat vond hij weer geweldig.
    We gaan hem missen. Een aantal van ons, die altijd meegingen naar Banneux en Kevelaer en naar de Heilige Missen in de Sint Rosakapel, zullen hem enorm gaan missen. Wat begon de dag vaak geweldig als Rob met zijn oude Volvo , luid bellend met zijn misdienaarsbel onder de motorkap, met hoge snelheid (en op het laatste moment) bij de kerk aankwam.

    Een tijdperk is afgesloten. Onze lieve Heer zal hem al zeker hebben opgenomen in Zijn eeuwige vreugde. Een vreugde die Rob hier al uitstraalde.

    Door Corona zijn er te veel risico`s om de uitvaart bij te wonen. We zullen we maandagmorgen proberen om via de life-stream met Rob en met jullie verbonden te zijn.
    Zondagmorgen zal hij bijzonder herdacht worden in de St. Michiel en in de Basiliek.
    Met Sint Rosa, altijd gevierd op het laatste weekend in augustus en in Sittard het hoogtepunt van het jaar en al meer dan 30 jaar met Rob samen gevierd, zullen we 4 jaar lang aansluitend aan de bidprocessies naar de Sint Rosakapel op maandag- en dinsdagmorgen tijdens de H. Mis in deze kapel Rob bijzonder herdenken. Hetzelfde zullen we doen in de Heilige Mis tijdens onze bedevaarten naar Kevelaer en Banneux.

    Zelfs tijdens zijn lange lijdensweg door zijn ziekte bleef hij naar ons optimistisch en vol vertrouwen dat Onze Lieve Heer zijn misdienaartje niet in de steek zou laten.

    Het was heel fijn dat we Rob gekend hebben en we hebben altijd de stellige indruk gehad dat dat wederzijds was. Wij condoleren u van ganser harte met het verlies van uw broer en oom.
    Dat hij moge rusten in Gods eeuwige vreugde.

    Met hartelijke groet en u veel sterkte toewensend.

    Namens het Acolythencollege Sint Michiel en Sint Rosa

    Seph Castro, Jacques Pfennings,
    voorzitter ceremoniarius
    Plakstraat 4, 6131 HT Sittard
    046-45 18 190

  9. Beste familie van Rob,

    Als jullie het op prijs stellen zorg ik toch dat ik bij de uitvaart op 11 januari ben. Ik moet er wel bij zeggen dat ik corona heb gehadven maandag pas 3 dagen uit quarantaine zal zijn.

    Groeten van Maarten Bos

  10. Beste familie van Rob,

    Heel veel sterkte met het verlies. Ik kan maandag 11 januari niet bij de uitvaart zijn. Maar ik ben wel bij de herdenkingsmis op 16 januari in Utrecht. Ik schrijf ook een in memoriam bericht over Rob in De Nieuwsbode. Ik heb hele goede herinneringen aan Rob.

    Heel veel kracht toegewenst namens Maarten Bos

Plaats een steunbetuiging

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ervaart u problemen met het plaatsen van een steunbetuiging? Vertel het ons a.u.b. via het contactformulier

Scroll naar top

Vraag aan per email of per post

Email
of per Post
Vul uw gegevens in om het wilsbetuigingsboekje per email als .pdf ontvangen